<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>antinationalisme &#8211; dingueries</title>
	<atom:link href="https://dingueries.noblogs.org/?feed=rss2&#038;tag=antinationalisme" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://dingueries.noblogs.org</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Wed, 09 Jul 2025 00:06:58 +0000</lastBuildDate>
	<language>fr-FR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1</generator>
<atom:link rel="hub" href="https://pubsubhubbub.appspot.com"/>
<atom:link rel="hub" href="https://pubsubhubbub.superfeedr.com"/>
<atom:link rel="hub" href="https://websubhub.com/hub"/>
<atom:link rel="self" href="https://dingueries.noblogs.org/?feed=rss2&#038;tag=antinationalisme"/>
	<item>
		<title>Téhéran sous les bombes : témoignage d’une camarade anarchiste</title>
		<link>https://dingueries.noblogs.org/?p=2251</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[dingueries]]></dc:creator>
		<pubDate>Wed, 09 Jul 2025 07:56:21 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[solidarité internationale]]></category>
		<category><![CDATA[anarchisme]]></category>
		<category><![CDATA[anti-guerre]]></category>
		<category><![CDATA[antimilitarisme]]></category>
		<category><![CDATA[antinationalisme]]></category>
		<category><![CDATA[iran]]></category>
		<category><![CDATA[israel]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://dingueries.noblogs.org/?p=2251</guid>

					<description><![CDATA[Initialement publié sur Le Père Peinard le 14/06/2025. Depuis Téhéran, une militante anarchiste témoigne des frappes israéliennes, du chaos quotidien, et du rôle que tentent de jouer les anarchistes entre guerre, répression et survie. Un récit poignant que j’ai traduit des larmes dans les yeux. Toutes mes pensées a ceux qui d’un côté comme de [&#8230;]]]></description>
		
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
